Terug

HONGER

Waarschijnlijk had de redactie van dit blad honger naar nieuws en werd ik benaderd met het verzoek of ik toevallig al wat klaar had voor de SI? Dit alles terwijl de deadline nog niet eens gesloten was. Natuurlijk wil ik ze niet teleurstellen en ben ik meteen aan de slag gegaan. Al kwam het ook wel mooi uit want schrijven geeft afleiding en dat heb ik op dit moment nodig.

Wegens gezondheidsproblemen, trouwens niets ernstigs, vond mijn arts het beter dat ik op ‘dieet ging’. Een rijk man lijdt alleen honger op bevel van zijn arts. Vooral bewegen schijnt dan een goede remedie te zijn en zo moet dit typen me dan ook van de eerste grammen bevrijden. Echter ook is het een mooie afleiding om met mijn gedachten eens elders te zijn, want het lijkt nu wel of ik de hele dag aan eten denk. Dus snel op zoek naar een onderwerp!

Helaas viel dat wat tegen, want waar ik ook zocht of keek iedere keer kwam ik bij hetzelfde onderwerp uit. Zelfs een topconferentie in Rome leverde niets op, ja, alleen een onderwerp waar ik het juist niet over wil hebben. Het lijkt dan ook, dat een hongerige buik geen oren heeft. Ja, en dan blijft er maar één onderwerp over namelijk: ‘Aanpak hongercrisis blijft uit.’

Over dit thema was namelijk in Rome de wereldgemeenschap gedurende drie dagen bijeen om te praten over de mondiale voedselcrisis en de aanpak ervan. Verder dan een stortvloed aan verklaringen kwam het niet, er is dan ook geen enkele concrete maatregel afgesproken. De circa 860 miljoen hongerlijders in de wereld lijden onveranderd verder.

Nu komt hoogmoed altijd ten val en moet ik dus voorzichtig zijn. Maar ook wij hebben wel eens honger naar succes en daarom viel het mij op, dat we vaak de wijsheid aan onze zijde (de linker) hebben. Want al jaren wijzen we op het onrecht van import- en exportsubsidies die de markt van rijke landen in stand houdt. Dit alles ten koste van de arme boeren uit die landen die het zo hard nodig hebben. Als ook deze boeren de kans hadden gekregen om zich te ontwikkelen, dan hadden we nu geen tekort aan voedsel gehad.

Maar Gandhi zei het ooit al: ‘Onze aarde heeft genoeg voor ieders behoefte maar niet voor ieders hebzucht.’ Helaas zijn met al deze wijs- en waarheden de 860 miljoen hongerigen nog steeds niet geholpen en dat stemt triest. Ja, en met mijn dieet ben ik al een beetje solidair, al staat dit in geen enkele verhouding met de schrijnende honger die men daar heeft. Daarom verplicht het ons te blijven werken aan een wereld waarin alles eerlijk verdeeld is.

Cor Edelenbosch