Terug

FNV
t.a.v. L de Waal
Postbus 8456
1005 AL Amsterdam

Enkhuizen, 11 oktober '04

Geachte mijnheer De Waal,

Ook ik was 2 oktober jongsleden aanwezig op de vakbondsdemonstratie in Amsterdam. En net als u, vond ook ik het boven verwachting. Ik was namelijk bang dat door de individualisering mensen niet meer tot een demonstratie bereid zouden zijn. Gelukkig bleek ik in dit geval ongelijk te hebben.

Zelf had ik wel ernstige twijfels of ik wel moest gaan. Naar mijn idee zouden we, door de regeringspartijen, smakelijk uitgelachen worden. Helaas is dit wel het geval want Zalm, een oud-buurjongen van mij, die weet nog steeds niet van wijken. Daarom hierbij, voor eventuele volgende acties, de volgende leuze: "Ik ben Gerrit en ik steel als de raven." Deze is bedacht door een journalist van de Enkhuizer Courant en u ziet: in Enkhuizen beschermen wij onze oud-inwoners niet.

Maar nu ik het toch over kranten heb…. In een artikel verbaasde u zich erover, ‘dat het kabinet eerst keer op keer
een gat in de rechten en inkomens van mensen met werk of een uitkering slaat en vervolgens worden deze maatregelen wat verzacht.’ U vindt het onbegrijpelijk, ‘dat nog zo velen, binnen en buiten de politiek, deze truc niet doorhebben.’ Volgens mij schat u de mensen erg laag in, dezelfde truc wordt ook door de vakbonden  gehanteerd, ‘hoog inzetten en dan wat water bij de wijn doen’. Of beter gezegd: blufpoker vanuit het kapitalistische gedachtegoed. Helaas hebben dit soort tactieken nooit voor blijvende oplossingen gezorgd en trekt dit alleen maar mensen aan die zich dankzij de vakbond willen profileren.

Zo las ik op 8 september dat FNV  bestuurder T. Heerts vindt dat ‘FNV moet harder worden. Wie wel kan werken maar niet wil werken, hoort geen uitkering te krijgen.’ Een hoofdbestuurder, die zich volgens mij, hoort in te zetten voor de één miljoen mensen die zich suf zitten te solliciteren omdat ze willen werken, maar geen enkele kans krijgen. Toch wordt Heerts voor dit soort uitspraken niet tot de orde geroepen. Een paar weken later lanceert hij dan ook weer een nieuw idee: ‘de WAO van gedeeltelijk arbeidsongeschikten kan wel geprivatiseerd worden.’ Zowaar waren er nu bonden die na deze uitspraak wat met hun wenkbrauwen begonnen te fronsen.

Nu bij mij vliegen, bij dit soort uitspraken, de haren rechtovereind. Helaas heb ik er niet zoveel meer, maar toch genoeg om te reageren. Want hoe vaak zijn we nu door dit soort vakbondsbestuurders verraden? Om er voor de duidelijkheid na Heerts nog maar een paar te noemen: Pont, Kok, De Geus zij hebben dit gedaan over de rug van de mensen die het al moeilijk hebben. Maar als je ingekapseld bent door het systeem, dat je zogenaamd wilt bestrijden, dan zijn dit de gevolgen. Alleen door te durven kiezen voor een eerlijk systeem ban je deze misstanden uit.

Zo kun je als vakbond niet fungeren als institutioneel belegger, want op deze wijze help je indirect mee aan de werkloosheid. Koersen van aandelen stijgen namelijk alleen als bedrijven de factor arbeid afstoten. Mijn bond, de ABVAKABO, heeft zelfs aandelen in de wapenindustrie. Nu dit tart toch elk voorstellingsvermogen! Dus als er binnen en buiten de politiek iets aan mensen uitgelegd moet worden, dan is het dit beleid van de bonden en haar vertegenwoordigers wel. Deze handelwijze geeft je tegenstanders namelijk de handreiking hoe ze moeten handelen.