Geachte staatsecretaris Aboutaleb (sociale zaken),

Zelf ben ik lid van de Pacifistisch Socialistische Partij’92 (PSP’92), maar vanwege uw werkwijze in het verleden zag ik het met u in deze regering wel zitten. Eindelijk iemand die weet wat er mis is in deze maatschappij, zo was mijn gedachte. Maar onlangs verscheen er een artikel in de media dat, bij waarheid, mij helaas een heel andere kijk op u geeft.
Ja, waarvan ik zelfs vind: dat u wel heel snel door het systeem bent ingepakt. Het betreft namelijk uw wetsvoorstel om opsporingsambtenaren in de sociale zekerheid meer mogelijkheden te geven om huisbezoeken te laten afleggen bij uitkeringsgerechtigden. Dit alles om fraude op te sporen.
De Tweede Kamer is zich namelijk rot geschrokken van het feit, dat lang niet alle gemeenten onterechte bijstand terugvorderen. ‘Kruimelbedragen’ laten ze vaak zitten, omdat de incassokosten niet opwegen tegen de baten. Alle fracties vinden dat fraude consequent moet worden aangepakt, omdat anders het draagvlak voor de sociale zekerheid verdwijnt.

Hier ben ik behoorlijk van geschrokken.
Want ook ik heb gefraudeerd, of eigenlijk mijn moeder maar ik was medeplichtig. Ook mijn zus hielp en nu kan ik haar dan ook eindelijk eens terugpakken, ze heeft mij tenslotte voeger ook veel gepest, maar nu kan ik het maar beter bekennen, voordat ik allerlei onverwacht huisbezoek krijg. Het precieze tijdstip, het is namelijk al lang geleden, zal 1958 of 1959 zijn geweest. In 1958 verliet namelijk mijn vader ons gezin en kreeg mijn moeder recht op een bijstandsuitkering. Het voert me te ver om uit te leggen wat voor invloed dit op je leven heeft. Maar één ding was zeker: we geraakten in grote armoede! Echter er is nog iets, mensen die niet aan de maatschappij kunnen of mogen deel nemen, die keren zich van deze maatschappij af. Ook bij ons was dat het geval.

Om toch in een bepaalde behoefte te voorzien zat er voor mijn moeder niets anders op dan folders rond te brengen. Nu moet u niet denken dat dit in de frequentie gebeurde waarin nu de folders verspreid worden. Nee, dat was één keer in het kwartaal, maar we hadden toch iets extra’s. Mijn moeder werd namelijk door de winkelier, waarvoor we de folders verspreidde, uitbetaald in goederen. Op deze wijze kwam ze namelijk aan hand-, theedoeken, lakens enzovoort. Ondanks dat we dit werk in het donker deden werden we toch verraden. Ondanks de dreiging die van u en de leden van de Tweede Kamer uitgaat heb ik geen spijt van dit vergrijp.
Wel stemt het me triest, dat het altijd mensen met een uitkering zijn die zo worden behandeld. Want zo zijn er ook 23 Nederlandse multinationals met een AEX-notering die dankzij ontwijkconstructies geen of bijna geen winstbelasting betalen. Het bedrag dat niet geboekt wordt, wordt geschat op bijna 80 miljard euro. Ziekenhuizen en zorginstellingen die gebruik maken van een oneigenlijke BTW constructie. Ook zijn er nog Nederlanders die ongeveer 27 miljard euro aan zwart geld op buitenlandse banken hebben staan en zo kan ik nog wel enige tijd doorgaan. Dus zou mijn idee zijn om daar alle opsporingsambtenaren op te zetten, want die mensen en bedrijven frauderen veelvouden van wat mensen in de bijstand doen.

Bij het binnenhalen van deze gelden zou u alle mensen in de bijstand kunnen helpen. Zodat ook deze mensen zinvol en op een volwaardige wijze aan deze maatschappij kunnen meedoen. Wat zou betekenen dat er eindelijk een oplossing tot stand zou worden gebracht voor een schrijnend en mensonwaardig probleem. Ja, en eigenlijk had ik u zo hoog ingeschat en van u verwacht, dat u zelf tot deze oplossing was gekomen.

Hoogachtend,
Cor Edelenbosch