Terug

AFSCHEID 

Onlangs is mijn tante overleden in de gezegende leeftijd van 92 jaar. Wel houdt dit in, dat ik niet alleen wees ben maar nu ook geen ooms en tantes meer heb. Hier over nadenkend kwam ik tot de conclusie dat het leven één groot afscheid is.

Echter niet elk afscheid is een verlies, er zijn er ook die niet snel genoeg kunnen komen. Om de positieve kant hiervan te laten zien zal ik er van deze een paar noemen. Zo nemen we binnenkort afscheid van het kabinet Balkenende III en daarover zal in onze kringen toch weinig getreurd worden. Tevens geven de ministers De Geus, Zalm, Dekker en Veerman de brui er aan. Ook de staatssecretarissen Schultz van Haegen en Van Hoof gaan iets anders doen. En net nu ik dit zit te schrijven verneem ik via de radio, ‘dat ook de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport Hoogervorst er mee stopt.’ Dit is natuurlijk terecht, hij heeft er ten slotte zorg voor gedragen dat zijn kapitaalkrachtige vrienden en vriendinnen nu een goedkope ziektekostenverzekering hebben. Hij is gewoon klaar!

Ja, en dan zijn er nog diverse kamerleden. Vooral die van D66 laten het afweten, al heb ik hier het vermoeden, dat ze een zinkend schip verlaten. Gelukkig blijft SGP voorman Bas van der Vlies, als langst zittend kamerlid, wel op zijn post. Die zal dan ook wel blijven tot zijn baas hem roept.

Er is dan nog één geval waarvan ik niet zeker ben of dit nu een afscheid is of gewoon verraad. Dat behelst SP voorman Marijnissen. Door zijn interesse om met het CDA te regeren heeft hij wel definitief afscheid van het socialisme genomen. Wel blijft hij aan, desnoods als minister, maar zijn het niet altijd valse herders die de kudde naar de slachtbank leiden?  

Gelukkig is er na een afscheid ook weer een welkom. Zo werd ik onlangs weer verblijd met een kleinzoon.