Terug

TWEEDE KAMER VERKIEZING

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik heb niet gestemd. Zolang als ik stemgerechtigd ben is dit me nog nooit overkomen. Ondanks de stemwijzers en het lezen van standpunten kwam ik er niet uit. Bij elke partij kwam ik met mijn geweten in de knoei en er zat niets anders op, dan van deelname af te zien. Al heb ik nog lang overwogen om blanco te stemmen, maar na de gehele vertoning van deze ‘verkiezingscampagne’ aanschouwd te hebben kwam ik maar tot één conclusie: deze verloochenaars verdienen mijn stem niet.

Als lid van de PSP’92 ga je, omdat ze zelf niet meedoen, je richten op de sociaal democratische partijen. Zo kom je dus uit bij PvdA, GroenLinks en SP maar enig houvast was hier voor mij niet te vinden. De PvdA heeft jaren terug haar ideologische veren al afgeschud. GroenLinks is, door hun deelname aan vredesmissies en het versoepelen van het ontslagrecht, verworden tot een liberale partij. Al waren we hier al jaren terug, door Fred van der Spek, voor gewaarschuwd, maar gelijk krijgen is niet altijd leuk. Ook de SP is voor een deel in deze richting opgeschoven, denk maar aan hun NAVO standpunt en de acceptatie van het koningshuis en ook zij hebben diverse malen hun steun betuigd aan vredesmissies. Maar voor deze partij houdt hun gedachtegoed ook nog eens op bij de grens. Dit bewees hun standpunt aangaande de Europese grondwet en het in stand willen houden van importheffingen om de eigen markt te beschermen wat ze dan wel weer in het Europees parlement naar voren brengen. Dus niet alleen neoliberaal maar ook nog eens nationalistisch.

Op een gegeven moment heb ik zelfs nog gedacht, dan in godsnaam maar de Christen Unie. Maar na hun gekoketteer met het CDA en de VVD ben ik ook weer van deze kudde afgedwaald. Maar het is al vaker gezegd: ‘Het zijn altijd valse herders die de kudde naar de slachtbank leiden.’

Ondanks dat ik dus niet gestemd had heb ik toch ’s avonds de uitslagen gevolgd. Op zich vind ik dit altijd wel interessant, want er zijn altijd meer winnaars dan verliezers. Zo had het CDA 3 zetels verloren maar waren ze toch de grootste gebleven. ‘We hebben goud gewonnen,’ riep Balkenende dan ook vol trots. De PvdA en Groenlinks compenseerden hun verlies door te stellen: ‘Dat ze als gezamenlijke sociaal democratische partijen 8 zetels hadden gewonnen.’ En zo was iedereen weer blij.

Mijn stemming werd er echter niet beter op. Dit had alles te maken met de volgende dag, want wat ik toen allemaal hoorde, dat geloofde ik in eerste instantie niet. Door omstandigheden was ik die dag in de gelegenheid om naar de radio te luisteren. Via dit medium werd aan luisteraars de vraag voorgelegd welke partijen er zitting moesten nemen in de nieuw te vormen regering. Vooral de kiezers van de SP, en ik kan er echt niets aan doen, maar die wilden een regering waar natuurlijk de SP in zat, maar waar ook de PvdV (de partij van Geert Wilders) beslist aan moest deelnemen. Later bleek dit niet zo bijzonder te zijn, want de kiezers van de LPF waren massaal overgegaan naar de SP. Al geeft dit wel aan, dat de nationalistische gevoelens bij deze twee partijen niet ver uit elkaar liggen. Maar voor mij is dit toch een zorgelijke ontwikkeling.

Maar helaas niet de enigste ontwikkeling, want het geeft aan dat we nog verder naar rechts zijn opgeschoven. Nog triester is het, dat er bij deze verkiezing helemaal geen socialistisch laat staan een pacifistisch geluid heeft geklonken. Daarom kom ik maar tot één conclusie: de enige die verloren hebben dat zijn wij!